от 1. эск. кт. айн. Оёқ 1.
Пирназар полвон қизига бир эланди-ю, бошини четга бурди. Ота юзини терс бургач, Ёрқиной баттар эзилди, энди у дадасининг пойини қучоқлаб йиғлади. — Р. Раҳмон, Меҳр кўзда
Пойига йиқилиб: — Момо-қиз, мен сенга нима ёмонлик қилиб эдим, — дейман. — Т. Мурод, Юлдузлар мангу ёнади
2. (эгалик ва ў.-н. к. аффикси билан) Бировнинг ихтиёрида, қўлида ёки оёғи остида.
Лекин асло қилма армон, Армон қилма, гул жамол, Пойингдадир ёруғ жаҳон, Кенг жаҳонга назар сол. — Ҳ. Шарипов.
3. Бирор нарсанинг қуйи қисми, таги, этаги.
Улуғ шоир ҳайкали пойига меҳр-муҳаббат ва чуқур эҳтиром рамзи сифатида гуллар қўйилмоқда. — Газетадан
Фақат дарё лаби гезариб, Ёпиб ётар тоғнинг пойини. — У. Қўчқор, Ҳаяжонга кўмилган дунё
Саҳна-ю минбар пойида ижод аҳли билан учрашувга талпиниб келган кишилар — Газетадан
4. Жуфт ҳолда ишлатиладиган нарсанинг ҳар бири, бир тоқаси (асосан поябзал ҳақида, одатда бир сўзи билан ишлатилади).
[Бир] пойи ёʻқ этик. Маҳсининг бир пойи.
Унинг бир пой пайтаваси осилиб, юришга халақит берарди. — С. Кароматов, Олтин қум
Очил Шаропов ўгирилиб, пойгакдаги поябзаллар ичидан бир пой кавушни олиб кўрсатди. — Ш. Холмирзаев, Сўнмас ўт
Нозима даҳлизда ётган бир пой туфлисига кўзи тушди. — Ёшлик
- Пойи пиёда Яёв юриб; яёв, от-уловсиз. Машҳур ҳофиз ва машҳур ўйинчи чол ўн километр масофадаги Урганчгача пойи пиёда ёʻл оладилар. — М. Қўшжонов, ДийдорШопур бу шаҳардан чиқиб, пойи пиёда калласи оққан ёққа кетиб бораётиб эди. — Баҳром ва ГуландомУлар кўчага чиқиб, уй олдидаги узун ёʻлакдан пойи пиёда одимлаша бошлашди. — О. Мухтор, Эгилган бош
- Хоки пой Оёқ остидаги тупроқ. Нарзининг изига тушгим келаверди. Унинг хоки пойини топиб, кўзимга сурцам. — Н. Сафаров, Оловли изларЎғли борнинг эгалидир қалъаси, Хоки пойин суртар мендек энаси. — Эрали ва Шерали