ot 1. kt. Biror kimsa yoki narsaning xavfsizligini, daxlsizligini taʼminlash uchun postda turgan kishi; qoʻriqchi, soqchi, qorovul.
Biri koʻk-da shunqor Biri chegarada yurt posboni. — S. Abdulla
Shoir, tevaragi Shirim qorovul boshlik, maxsus posbonlar qoʻriqlagan hashamatli ipak chodirga kirdi. — Oybek, Navoiy
Naqshinkor darvozaning ikki yonida ikki qurolli posbon shamdek qotib turardi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
2. koʻchma Muhofaza, himoya qiluvchi; saqlovchi, homiy.
Salomatlik posbonlari (shifokorlar).
Shirin soʻz, shirin muomala, shirin turmush — salomatlikning posboni boʻlib xizmat qiladi. — Gazetadan
Malohat — hayo yonida posbon. — Gazetadan