Qidiruv

fl. Porillamoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. 1. Kuchli nur sochmoq, gurullab yonmoq.

Huroyimning uyida katta chiroq porillab yonib turibdi, balaxona orqasidan yarqirab oy koʻtarilmoqda. — U. Ismoilov, Saylanma

Kimdir pirpirab turgan mashʼalaga kerosin quyardi, mashʼala porillab ketardi. — Gazetadan

2. koʻchma Yaltiramoq, yarqiramoq, yonganday boʻlib koʻrinmoq.

[Karimjonning] Qoshkoʻzlari porillab yoqimtoy chehrasiga qizillik yugurdi. — M. Ismoiliy, Odamiylik qissasi

Kasal koʻzlari porillaydi, qorongʻi kulbaga qandaydir yorugʻ kirganday boʻldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. taql. s. Por-por etgan tovush chiqarmoq.

Koʻp oʻtmay hovlidan mototsikl motorining porillagan tovushi eshitildi. — M. Xayrullayev, Koʻngil

ot 1. Parchalangan narsaning bir qismi; boʻlak, parcha.

Pora boʻlmoq. Pora qilmoq.

Qudrat, taxta porasi ustida hushsiz qolgan Farhodday, oʻz ixtiyorini unga berib ojiz qoldi. — Z. Fatxullin, Soʻnmas yulduz

Burgut uni changalga olib, Mushuk jagʻin qilibdi pora. — Ya, Qurbon

Oʻsma qoʻyding-mu qoshingga, Bunchalar ham qoradur, Bilmadim, bu qoshlaringdan Qancha dillar poradir. — E. Vohidov, Yoshlik devoni

Sening yuragingda laxta-laxta qon, Siynang nimalardan boʻlmagan pora. — A. Oripov, Yillar armoni

2. esk. kt. Toʻda, toʻp, guruh.

Men bir pora yigitlarni olib, yovning orqasiga oʻta bildim. — Oybek, Navoiy

3. esk. kt. Asarning tugal qismlaridan biri; qism, boʻlim; bob.

Oʻttiz pora qurʼonni yod olmoq.

oʻzbekchagʻovak (teridagi)ruschaпора

1. n choʻchqa goʻshti

2. attr. choʻchqa goʻshtidan qilingan

ot Dengiz yoki daryo qirgʻogʻida kemalar turadigan va taʼmirlanadigan, yuk yuklash va tushirishga moʻljallangan, kemalarni noqulay ob-havodan muhofaza qiluvchi inshootlari boʻlgan, maxsus jihozlangan joy.

Dengiz porti, Port osmonini qora tutun qopladi. — H. Gʻulom, Zamin yulduzlari

Dunyodagi eng gavjum port Roterdam (Gollandiya) hisoblanadi. — Gazetadan