Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
ot 1. s. t. Baʼzi oʻsimliklarning poyasi uchida hosil boʻladigan, yetilganda momiqsimon toʻzgʻoqqa aylanadigan toʻpguli, popugi.
Yengil shabada qamishlarni shitirlatib, uchlaridagi popiltiriqlarini suvga uchiradi. — M. Mahmudov, Mangu kuy izlab
2. Shokila, popuk.
Ot yopigʻining popiltirigʻi.