polka — devordagi idish tokchasi.
ot 2. Idish-tovoq, kitob kabilar qoʻyish uchun devorga yoki shkafga oʻrnatilgan, taxta yoki qattiq materialdan qilingan tokcha.
Ulardan biri yerda tartibsiz sochilib yotgan bir dasta kitob va qandaydir qoʻlyozmalarni, chuvalashib ketgan kanop bogʻichlardan ajratib, polkaga taxlash bilan band. — H. Ahmar, Yakkama-yakka
3. Temir yoʻl vagonida odam oʻtiradigan yoki yotadigan alohida joy.
yuqori polkadagi Sherali derazaga bagʻrini berib yotib olgan, oynaga tiralgan burni puchuq koʻrinardi. — H. Gʻulom, Feruza
Mening joyim yuqorida edi. Uni tinchitib, chamadonchamni polkaga irgʻitdim-da, oʻzim ham bir sakrab chiqib oldim. — S. Ahmad, Saylanma.