фл. 1. Ҳурпайиб томоқ қириб, пих деган товуш чиқармоқ (мушук ҳақида).
Мушук итга қараб пихиллади.
2. Томоғидан бўғиқ товуш чиқариб, хириллаб нафас олмоқ; пихиллаган овоз чиқармоқ, хирилламоқ.
Қизнинг ич-ичидан қуюндай хуруж қилиб келган аччиқ фарёд бўғзида пихиллаб тинди — А. Мухтор, Кумуш тола
Юмалоқ оқсоқол ёқасини ушлаб, бош чайқатди, ҳам одамларга кўз оқини ўйнатиб, пихиллади. — Ойбек, Навоий
Қассоб пихиллаб кулганича, менинг қўлимдан пулни олиб, зўрлаб, кўкрак чўнтагимга солиб қўйди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа