fl. 1. Bosib-yanchib oyogʻosti qilmoq, toptamoq, ezib, bosib tashlamoq.
Qoʻylar anchagina joyning paxtasini payhonlagan ekan. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
Noib kelgan yoʻli bilan, gʻoʻzalarni payhonlagancha, ot solib ketdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
2. koʻchma Yaralamoq, toptamoq, ezmoq.
U [doʻl] paxtazornigina emas, balki daraxt panasiga oʻzlarini olgan dehqonlar va Boymurodning yuragini qattiqroq payhonladi. — Sh. Gʻulomov, Qalb undaydi