Поиск

ot 1. ayn. Pastqam 2, 3.

Pastqamlikdagi uylar.

2. Kishilarning nazaridan uzoq, pastqam joy.

Sidiqjon Bahrobodga kechki payt, pastqamlikdan, qalin daraxtzor va adir oraliqlaridan boshlangan shom qorongʻusi borliqqa tarqala boshlaganda kirib keldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

sft. 1. Kishi nazari tushmaydigan; odamlar kam boʻladigan; xilvat, odamdan xoli joy, ovloq.

Har zamon-har zamonda obkashli kishilarning pastqam koʻchalarda gʻizillab ketayotganini uchratish mumkin edi. — Mirmuhsin, Tungi chaqmoqlar

Hozir dod solaman, boshimga odam yigʻib, melisa meni pastqamga opkelib, pora soʻrayapti, deyman. — S. Ahmad, Ufq

Gʻozga qarab kampir oʻgʻli joʻnadi. Pastqamdan panalab ketib boradi. — Alpomish

2. shv. Uncha baland boʻlmagan, pastak, past va koʻrimsiz (uy yoki bino haqida).

Oʻtgan [oʻttizinchi] yillardagi uylar pastqam, diqqinafas guvala uy, somon tomlar edi. — N. Safarov, Olovli izlar

Oʻz sheʼrining pastqam uylarda jaranglaganidan Avaz benihoya xursand, bu narsa unga yana ilhom bagʻishlar edi. — J. Sharipov, Xorazm

3. Tevarak-atrofga nisbatan past, chuqur.

Pastqam jar labida shumtol-u anor Hamda bir itburun oʻsardi qator. — Ya, Qurbon