ot etn. Pari, jin kabi gʻayritabiiy kuchlar yordamida bemorlarni kasalliklardan xalos qiluvchi; duoxon, azayimxon, folbin.
Oʻgʻri qarisa — soʻfi, gʻar qarisa — parixon boʻladi, deb bekorga aytilmagan-da. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
Поиск
По запросу «parixon» — результатов: 3
Словарные статьи
1В определениях
2manjalaqi Hech kimga soʻz bermaydigan, janjalkash, shallaqi (asosan ayollar haqida). Manjalaqi xotin. Men unga manjalaqi parixon otinning gapini gapirib yuribman. A. Muxt
alhazar din. Xudo saqlasin. Alhazar, yaramas koʻzdan alhazar. Gʻ. Gʻulom Parixon otin bir nimalar deb, Bahouddin pirimni tilga oldi-da, hov yomondin al hazar dedi. A. Mux