sft. Tinch, betashvish; xotirjam.
Shu kunlarni, shu osuda hayotni qanchalar orzu qilgan edik. — Yoshlik
Maʼsum, osuda yuzi yuragimga shunday yaqin tuyuldiki, uning ochiq, nozik tuygʻularidan iborat boʻlib koʻringan qalbini har qanday shikastdan himoya qilishga tayyor edim. — A. Muxtor, Asarlar
[Navoiy:] Hayhot, biror osuda dam yoʻq. Koʻngil yigʻlaydi-yu, koʻzlarda nam yoʻq. — Uygʻun vaI. Sulton, Alisher Navoiy
Butun shahar xalqi sokin uyquda. Orom olmoqdasan sen ham osuda. — X. Rasul.