Қидирув

сфт. Осиб қўйилган, осилган.

Янги типда қурилаётган молхона ёнидан чапга бурилганда, лунжи осиқ каттакон сариқ итга қараб, баъзи бир шумроқлар қўлларини чиқариб, ол, ҳа ол, дея кулиб қийқиришарди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа.

от Ўсиқ ҳолда бўлиш.

сфт. 1. Босиғлиқ, босилган; эзилган; пачақ бўлган.

2. Чеккага ёки пешонага туширилган (бош кийими, дўппи ҳақида).

Беқасам тўн, қўш шоҳи қийиқ, Тус дўпписи манглайда босиқ. — Ойбек

3. Ўзини тута биладиган, оғир, вазмин; сипо.

Ўшаларнинг гапи гап. Сенам, укам, ловуллаб кетмагин-да. Ҳа, босиқ бўл! — С. Анорбоев, Оқсой

Миржалил ўттиз етти ёшларга кирган, анча босиқ, оғир йигит. — Мирмуҳсин, Ҳикоя ва қиссалар

Тилак поччам босиқ йигит. — С. Сиёев, Ёруғлик

Ойсанам — босиқ табиатли, камгап, иффатли жувон. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

4. Босинқи, вазмин; салмоқли, салмоқ-дор.

Босиқ, лекин таъсирчан сўзламоқда эди. — Шарқ юлдузи

Аҳмад ўспиринлар томонга ўгирилди. Босиқ овоз билан гапирди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Заргаровнинг паришонлигини пайқаган Зиёда шўхликни қўйиб, босиққина хайрлашди. — А. Мухтор, Асарлар

5. Япасқи, ялпоқ; пучуқ.

Бурнини жийирганида қалин лаби босиқ бурнига тегай деб кетади. — Муштум

сфт. эск. кт. Бузуқ, гуноҳ, ҳаром ишлар билан шуғулланувчи, ёмон ёʻлга юрувчи; ахлоқсиз.

Фосиқдан ҳаё тилама, золимдан — вафо. — Мақол

Ва уларнинг юракларида Ғараз, фосиқ ҳаваслар тунар. — Ш. Раҳмон, Юрак қирралари

Нусратилло фосиқ эканлиги устига порани қилдек суғуриб, иликдек ютмоғи махфий эмас. — А. Қаҳҳор, Тобутдан товуш

а resrained, reserved

от Вазминлик, осойишталик, ўзини тутиб олганлик.

Маҳкамнинг босиқлиги уни Очилга нисбатан бир неча ёш катта кўрсатарди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Ашуралининг овозидан босиқлик ёʻқолди, қалбига ғазаб тўлди. — Ҳ. Ғулом, Сенга интиламан

Рашид ота паст, ширали овозда, кексаларга хос босиқлик билан куйларди. — Э. Усмонов, Ёлқин