1. ayn . oshkor 2.
Oshkora soʻzlashmoq.
Fotiha boʻlgandan keyin oshkora uchrashuv ularga man etildi. Urf shunaqa, odat shunaqa, nachora. — X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar
Oʻzlaringiz oshkora gaplashib olinglar. Orqadan gʻiybat qilguncha, har qanday gap boʻlsa, shartta betga aytish kerak. — S. Siyoyev, Otliq ayol
2. sft. Ochiq-oydin, hammaga maʼlum boʻlib, koʻrinib turgan; ayon.
Yashirin doʻstdan, oshkora dushman yaxshi. — Maqol
Shaharning koʻp xufiya va oshkora savdogarlari Muhammadrajabga qoyil qoladilar. A. Qahhor, — Sarob
[Nuri] Qizning yuragidagi sirlarni butunlay oshkora qilishni istadi. — Oybek, Tanlangan asarlar