ot 1. Or-nomus; izzati nafs.
Oriyating boʻlsa, sen ham dalaga chiq, kuchingni ketmonda koʻrsat, men seni mard bilay. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
Yosh emasmi, birdan uning oriyati qoʻzgʻaldi, Shartta pastga tushdi u ham, U ham yayov yoʻl oldi. — A. Oripov, Yillar armoni
2. Uyat, sharm; or.
Boylar yetimchani choʻri qilishgani ham oriyat qiladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. sft. esk. Asli oʻziniki boʻlmagan, birovdan vaqtincha soʻrab olingan.
Oriyat tun.
Masalan, Sarimsoq, unga yerni hukumat bergan. Oriyat yer. — A. Qahhor, Sarob
- Oriyat talashmoq Or-nomus talashmoq, oʻz izzati nafsini himoya qilmoq, obroʻni qoʻldan bermaslik, oʻz obroʻyiga dogʻ tushirmaslik uchun kurashmoq.
- Oriyati kelmoq Or qilmoq, uyalmoq.