ot esk. q.x. Ulov qoʻshib, yer haydaladigan metall tishli qadimgi eng oddiy yogʻoch yoki temir asbob.
Omoch bilan yer haydamoq.
Hoʻkiz kallasini egib, omochni tortishga urinar, qoʻshchi esa hadeb qistar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
[Abdurasul] Dastlab Olaxoʻjaning sigirlarini boqadi, keyin omoch qulogʻini ushlaydigan boʻlgach, qoʻshga chiqadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi