сфт. 1. Кийимига ва ўзига зеб берувчи; сатанг, башанг.
Олифта йигит.
Сочини иккита қилиб ўриб олган, икки чеккасига гажак қўйган бу олифта жувон тугунини сўрига ташлаб, бир уҳ тортиб олгач, Салимга қараб бақрайиб қолди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
2. Шундай кишилар учун мос, сатангларга хос.
Олифта кийим. Олифта кийинмоқ.
[Салимбойвачча] Олифта тикилган қора мовут чакмонга ўралиб, бир қўлида зонтик ушлаб, ҳеч қаёққа назар ташламай, гердайиб келади. — Ойбек, Танланган асарлар