сфт. 1. Аста, қаттиқ овоз чиқармасдан, секингина.
Оҳиста гапирмоқ. Деразани оҳиста ёпмоқ.
— Раҳмат Раҳимжон ака! —
деди Раъно секин. Деди-ю, энтикди, сўнгра чуқур нафас олиб, оҳиста такрорлади: — Катта раҳмат! — О. Ёқубов, Баҳор кунларидан бирида
Аваз уйғоқ эди, отаси билан оҳиста гаплашиб кираётган кишининг товушини эшитди-ю: Яна бир ҳамдард шекилли, деб шифтга қараб ётаверди. — С. Сиёев, Аваз
2. Шошмасдан, секин, аста; шов-шув кўтармасдан.
Раъно оҳистагина Анварнинг ёнига келиб, супага суянди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Умид киришда оҳиста у ёқ-бу ёққа қараб киргани билан, чиқишда мушукдек эпчиллик билан зинапоялардан тушди. — Мирмуҳсин, Умид
3. Билинар-билинмас, сал-пал, зўрға пайқаб оладиган даражада.
Кўзни оҳиста очиб, юммоқ. Бошни оҳиста чайқамоқ. Ой оҳиста силжимоқда.
Қайғуга ботган кўзларини юмиб, бошини оҳиста ирғади. — Саодат
Пастдан шоша-пиша чиқиб келаётган врачнинг шарпасини сезгач, хиёл қўзғалиб, оҳиста кўзини очди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа
4. Ҳовлиқмасдан, босиқлик билан, ётиғи билан.
Воқеани оҳиста баён қилмоқ.
Сизга шундай вазифа юкланди: укангиз, синглингиз, хўш, яна ким бор — шуларга оҳиста тушунтирасиз, яъни улар Мирзакаримбой отамга араз қилмасинлар. — Ойбек, Танланган асарлар
5. Билдирмай, билинтирмай, ошкор қилмай, яширинча.
Оҳиста ишора қилмоқ.
Замира Очилнинг ўтли қарашларини аввалдан ҳис қилар, лекин уларда суқлик сезмас, аксинча, кўз-кўзга тушганда, йигит оҳиста кўзини олиб қочар ва уялиб, ўзини мумкин қадар тортиб юрар эди. — П. Қодиров, Уч илдиз
Шийпон яқинига бориб, оҳиста мўраласам, каттакон гужум тагида Холчучук ўтирибди. — Саодат
6. Эҳтиётлик билан, авайлаб, астагина.
Ярани оҳиста боғламоқ. Беморни оҳиста ётқизмоқ.
Қайғу билан чарчаган қизнинг кўзлари юмила бошлади. Ёʻлчи унинг бошини кир ёстиққа оҳиста қўйди. — Ойбек, Танланган асарлар
Қамчи билан Мавлон ака Ботиралини оҳиста кўтариб, аравага олдилар. — \. Ғулом, Машъал
7. Тинч, осойишта.
Бу қишлоқда ҳаёт оҳиста ва бир маромда кечарди. — Шарқ юлдузи
8. Енгил, осонгина.
Самолёт оҳиста Андижон тупроғига қўнди. — Ёшлик