Qidiruv

ot 1. Quyosh, kun.

Odamning yuzi oftobdan issiq. — Maqol

Oftob chiqdi olamga, Yugurib bordim xolamga. — Folklor

Palataga kirdik. Shu payt oftob yana bulut ostiga kirdi-yu, palatani shom qorongʻiligi bosdi. — A. Qahhor, Ming bir jon

2. Quyosh tarqatayotgan nur; quyosh harorati.

Tanasi ikki katta qulochga sigʻmaydigan bir tup sada tevarakka tangaday oftob tushirmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Ustidagi gimnastyorkasi yomgʻirda yuvilib, oftobda oʻngib, oqarib ketgan edi. — I. Rahim, Chin muhabbat

Ayam meni bundaqa oftobda jizgʻinak boʻlish uchun tuqqan emas. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

3. Quyosh nuri tushib turgan, quyosh isitib turgan joy.

Oftobda isinmoq. Tekinga mushuk ham oftobga chiqmaydi. — Maqol

Umrida qarmoq ushlamagan chollar oftobda oʻtirib, toʻr yamashga tushishdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

Koʻm-koʻk barglar orasida tizilib, gʻuch-gʻuch boʻlib, oftobda sadafdek yarqirab turgan tutni koʻrib, juvonning ham ogʻzi suv ochdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

4. koʻchma Yorituvchi, yangilik kirituvchi, oʻzgartiruvchi.

Sizga oʻxshagan ayollarimizning har biri qora kun ichida yotgan minglab xotin-qizlarimizning roʻzgʻoriga oftob boʻlib kirib borishyapti. — S. Zunnunova, Olov

ot shv. Obdasta.

Momo ayvonga yetgach, oftobani yerga qoʻydi. — Yoshlik

Komil ayvon oldida turgan mis oftoba bilan mis dashshani olib, Said afandining qoʻliga suv quydi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Mustafo supa chetida turgan oftobadan qoʻlini chaydi. — M. M. Doʻst, Galatepa qissalari

shv. Oftobda quritilgan mevalar, masalan, mayiz, turshak, qoqi.

sft. Oftob chiqib turgan, quyoshli.

Oftobli kun.

Baʼzan oftobli kunlari Frazu Annaning yordami bilan mening yonimdagi deraza rafiga kelib oʻtiradi, hovliga qaraydi. — A. Muxtor, Asarlar

ot tar. Xonlar saroyida xon, amir va uning mehmonlari qoʻl yuvayotganda, ularga oftoba tutuvchi lavozimli shaxs.

Abdurahmon oftobachi va bir necha mahalliy aʼyonlar birin-ketin shohsupadan joy oldilar. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi

sft. 1. Quyoshga qaragan, quyosh nuri koʻp tushadigan; kungay.

Oftobroʻya uy.

Ozod soʻriga yaqinlashganda, xotini ishkom tagidagi oʻsmadan yulib, oftobroʻya yerga tashlamoqda edi. — S. Mahkamov, Bir juft don

2. ayn. Oftobchuvoq.

Chivinlar oftobroʻyada oʻtirgan odamlarni gʻingʻillab notinch etishardi. — S. Ayniy, Qullar