Qidiruv

ot 1. Odamxoʻrlarga xos xususiyat; odamxoʻr ekanlik.

2. Ibtidoiy taraqqiyot bosqichidagi odamlar oʻrtasida kishining goʻshtini yeyish odati.

ot 1. Odam goʻshtini yeydigan; yovvoyi, vahshiy.

Bir togʻning izasida odamsifat, odamxoʻr, vahshiy jondorlarning makoni bor edi. — Yodgor.

2. koʻchma Oʻtaketgan yovuz, zolim, qotil, jallod.

Odamxoʻr zolimlar, beklar, xoqonlar Oltin qadahlarda sharob ichardi. — Uygʻun

Hayitgul opa kabi ayollar front orqasida odamxoʻr Gitler uyasini oʻqqa tutganlar. — Saodat