sft. Obroʻyi yoʻq; eʼtiborsiz, nufuzsiz.
Obroʻsiz odam.
«obroʻsiz» boʻyicha 26 ta natija
sft. Obroʻyi yoʻq; eʼtiborsiz, nufuzsiz.
Obroʻsiz odam.
ot 1. Kishining tutgan ishi va yaxshi xislatlari tufayli jamoatchilik qoshida topgan eʼtibori; hurmat, nufuz.
Direktorimizning obroʻyi baland.
2. Shunday hurmat sohibi.
Uning [mehmonning] yonida yotgan katta bir qora muqovali daftar bu kishi shubhasiz Qamishkapaning obroʻlaridan ekaniga dalolat berib turardi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. Sharaf, iftixor; faxr; shuhrat, nufuz.
Rais boʻlar kolxozchining kattasi. Obroʻ boʻlar yerga ekkan paxtasi. Fozil shoir. Toshkent — oʻzbekning sanʼati, tovushi, Quvnoq muzikasi, kuyi, obroʻyi. — Gʻ, Gʻulom
fl. Obroʻyi ketib, hurmat-eʼtibordan qolmoq, nufuzini yoʻqotmoq.
fl. Obroʻsizlanmoq feʼlining orttirma nisbati. Obroʻysiz qilmoq, obroʻyiga putur yetkazmoq.
Boʻtani obroʻsizlantirib, ayollarni kolxozdan bezdirish kimga zarur ekan? — S. Ahmad, Hukm
ruschaдискредитация, дискредитированиеinglizchadiscredit, discrediting
дискредитация конкурентаdiscredit of a rival, competitor