ot 1. Oʻyinga tushuvchi, oʻynayotgan, yaxshi oʻynaydigan.
Oʻyinchi yigit chetga chiqishi bilan kipriklariga surma qoʻygan yoʻgʻon bir juvon oʻrtaga chiqib, yoʻrgʻalay boshladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Yoshgina boʻlsa ham, shoʻx, oʻyinchi qiz ekan-da. — A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat
2. Raqsga tushuvchi shaxs; raqqos yoki raqqosa.
Shoʻx yigitlar oʻyinchiga xushomad qilar, qiyqirishar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Majlisning shoirlari, oʻyinchilari, childirmachi va dutorchilari — barchasi ham ho-zir boʻlib, Kumushbibigina hammomdan qaytmagan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Yusufjon aka Fargʻona vodiysining eng oʻtkir oʻyinchi ustozlaridan koʻp raqslarni oʻrgangan edi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq
3. koʻchma Yaxshi oʻynaydigan (
Yana qanday deng, eng oʻyinchi, serparvoz kaptarlarimdan ajraldim. — A. Qodiriy, Obid ket-mon
4. Futbol, shaxmat kabi oʻyinlarda ishtirok etuvchi; sport musobaqasidagi biror jamoa aʼzosi.
Paxtakor oʻyinchilari. Usta oʻyinchi. Oʻyinchilar hujumga oʻtishdi.