ot 1. Maʼlum toʻda yoki guruh ichida boshqalarga gapi oʻtadigan, obroʻli kishi, toʻda yetakchisi; sardor.
Soʻngra bularni oʻrdaga olib borib, oyimlarga oʻtogʻasi qilib qoʻydilar. — Murodxon
Qari-qartang va oʻtogʻasilar oraga tushib, qizni qochirgan yangani zoʻrgʻa ajratib oldilar. M. Muhammadjonov, — Turmush urinishlari
2. Shunday shaxslarga murojaat shakli.
Suvonjon cholning jim boʻlib qolganini jahldan tushdiga yoʻyib: — Oʻtogʻasi, qoʻchqorlarni haydab ketaveraymi? — deb soʻradi sekin. — S. Anorboyev, Oqsoy
— Assalom alaykum, oʻtogʻasi! — deb salom berishadi mol boqib yurgan erkaklar, ayollar, bolalar] dadamni koʻrib. — Oybek, Bolalik