Қидирув

от Ўриб, эшиб тайёрланган.

Ўрма арқон.

Сувонжон нақ елкасига тушай деган ўрма қамчига чап берди. — С. Анорбоев, Оқсой

фл. Ғалла ўсимлиги, ўт, беда ва бошқалар ўсимликни чалғи, ўроқ, комбайн ва шу кабилар билан қирқиб олмоқ.

Арпа ўрмоқ. Қамиш ўрмоқ. Янтоқ ўрмоқ.

Бекбой: Ўроқ яса-тиб беринг, мен ҳам буғдой ўраман, деб жони-ҳолимга қўйдими бу қизча. — Н. Сафаров, Дон

Қоровул шўра ва ялпизларни ўриб, сув урган жойга тиқа бошлади. — Ёшлик

от 1. Ўзига номуносиб ёки эп кўрилмаган ишдан, нарсадан хижолат тортиш, уялиш туйғуси; уят, номус.

Хато қилмоқ бордир, тузатмаслик ордир. — Мақол

Қишлоқда бировдан калтак ейиш азал-азалдан эр йигит учун ор саналади. — Н. Норқобилов, Тўқнашув

2. Обрў, фахр.

Нори борнинг ори бор. — Мақол

Сен менинг чин ёримсан. Дилда ёʻғ-у боримсан, Ғам номус-у оримсан, Ой бориб, омон келгил. — Т. Тўла

фл. 1. Юрмоқ (ҳашаротлар ҳақида).

Қўнғиз ўрмалайди. Қирқоёқ ўрмалаб кетмоқда. Даҳадан турган қуртлар барг қидириб ўрмаламоқда.

Адирда бир чумоли Ўрмаласа, у бобо. — Қ. Муҳаммадий.

2. Худди шундай юриш қилмоқ, судралиб юрмоқ; эмакламоқ.

Танклар далага ёйилиб, ўт пишқириб, ҳар ёқдан ўрмалаб келарди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Бектемир душман мудофаасига яқин жойдан ўрмалаб келган бир танкистнинг бетига қарашга ботина олмади. — Ойбек, Қуёш қораймас

Узоқдаги адирнинг ёнбағрида бир нима ўрмалаб келяпти. — О. Ёқубов, Излайман

3. Юқорига томон тирмашмоқ, ёпишиб чиқмоқ, кўтарилмоқ.

Элмурод қалбига милтиқ товушлари билан кираётган қувонч таъсиридан ҳовлиқиб, том устига ўрмалади. — П. Турсун, Ўқитувчи

[Болалар] Гоҳ тик қояга ўрмалар, гоҳ илон изи бўлиб кетган сўқмоқдан пастликка — дарага тизилишиб тушиб боришарди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

4. Милдираб оқмоқ, жилдираб ўтмоқ (сув, томчи ҳақида).

Тагидан сув ўрмалаган ҳар туп ғўза тирилмоқда. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Ота чуқур тин олди. Ич-ичига ботиб кетган кўзларидан ёш ўрмалайди. — А. Қуронбоев, Орияциз ўғил

фл. Ўрмаламоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. Ўрмаламоқ феълининг орттирма нисбати.