fl. Jahl, gʻazab bilan qaramoq, chaqchaymoq; xoʻmraymoq.
Nizomjon sherdek boʻkirib, oʻrnidan turib ketdi. U qalt-qalt titrar, koʻzlari qinidan chiqay deb, opasiga oʻqrayib qarar edi. — S. Ahmad, Hukm
[Foziljon] Xotiniga oʻqrayib bir qaradi-da, eshikni qarsillatib yopib, ichkari uyga kirib ketdi. — S. Zunnunova, Uzilgan ip
- Koʻzlari oʻqraydi 1. Xoʻmrayib qaradi; Besh oy ichida uning qizil yuzi soʻlishib, koʻzlari oʻqrayib qolgan edi. — M. Osim, Elchilar