fl.
1.
Oʻyib, buzib yubormoq; maʼlum qismini uchirib yoki oqizib, yulib ketmoq; yemirmoq.
Suv toʻgʻonni oʻpirib yubordi.
Daryo qaynar, toshar, koʻpirar, Toʻnka ostin yalab oʻpirar. — Mushtum
Ergash toʻp snaryadi oʻpirgan chuqurga tushib yotdi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
Toʻp oʻqlari qalaning peshtoqlarini oʻpirib tushsa ham, qala ustiga oʻrmalab chiquvchi azamat boʻlmadi. — J. Sharipov, Xorazm
2.
koʻchma
Koʻp qismini yoki butunlay oʻzini yoʻq qilmoq; oʻmarmoq, oʻzlashtirmoq.
Xirmondagi bugʻdoyni oʻpirib yuborishibdi.
Butun boshli qurilishning bir yogʻini oʻpirib olgan Vladimir Chekmarov, qarasa boʻlmaydigan, iliq-issigʻida oʻzini panaga olmoqchi boʻldi. — Mushtum
Dadaxoʻjayev bir yilgina ishlaganda, kolxozning butun mol-mulkini oʻpirishi turgan gap edi. — Gazetadan