sft. 1. Boshqalarga oʻz taʼsirini, soʻzini oʻtkazadigan; shijoatli, oʻtkir.
Mahallaning oʻktam yigiti.
Oʻrmon polvon, Bozor amin, Hayit amin va boshqa oʻktamroq odamlar mirshab bilan birga dahlizga qarab yugurdilar. — S. Ayniy, Qullar
Shakarning dimogʻi baland, aytgani aytgan, degani degan tengqurlari ichida oʻktam boʻlib, bashang kiyinib yurardi. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi
2. Himmati ulugʻ, oliyjanob, hotam, saxiy.
Boʻrixoʻja uyida ham oʻktam: singlisiga dashnom berishdan oʻzini tiyardi. — M. Osim, Tilsiz guvoh
Oʻsha barno yigit — oʻktam bir askar Yurtini asraydi yomon koʻzlardan. — B. Boyqobilov.
3. koʻchma Yoqimli, xush ifodali.
Endi uning oʻktam gaplari, qisqa, muayyan buyruqlaridan mamnun edi. — O. Yoqubov, Larza
Avazning qaddi raso, bir moʻyi qilt etmay, taxt tomonga oʻktam boqib turardi. — S. Siyoyev, Avaz
4. Oʻktam (erkaklar va xotin-qizlar ismi).