Қидирув

от 1. Жиннилик, ақлдан озганлик.

Зайнабнинг жунуни қозилар ва табиблар тарафидан ҳам тасдиқ этилгач, унинг устидаги жазо кўтарилди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Лаълининг жунуни тарқаган бўлса ҳам, ҳали яхши соғайиб кетмаган. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. Жинни; жиннилар.

Тоғ-у тошда жунунлардек чопмасдан, Гўзал қизлар ё келинлар меҳнатда — Ғайратий

от 1. флс. Обектив борлиқда турли ҳодисалар ўртасида киши онгидан ва ихтиёридан таш-қари ҳамиша мавжуд бўлган муҳим, зарурий, барқарор боғланиш, муносабат.

Ижтимоий тараққиёт қонунлари. Табиат қонунлари. Диалектика қонунлари. Тафаккур қонунлари. Зиддиятларнинг бирлиги ва кураши ҳақидаги қонун. Энергиянинг сақланиш қонуни.

Ҳа, баракалла, таъсир ва акс таъсир қонуни, тўғри, худди шунинг ўзи. — С. Кароматов, Олтин қум

метатеза қонуни тил тараққиётининг яқин даврлар ичида пайдо бўлган фонетик ҳодисаси бўлмай, балки жуда қадимги ҳодисадир. — ЎТА

2. ҳуқ. Давлат ҳокимияти томонидан қабул қилинган, ҳамма учун мажбурий бўлган ижтимоий-ҳуқуқий меъёр ва муносабатларни белгиловчи расмий қоида; ана шундай муносабатларни мустаҳкамлаш, ривожлантириш ва тартибга солиш воситаси.

Жиноят қонунлари. Қонунлар тўплами. Қонун чиқармоқ. Қонун чиқарувчи орган.

— Адвокатим қонунни сув қилиб ичиб юборган қонуншунос, — деди Авазбой. — Н. Сафаров, Оловли излар

Мамлакатнинг ичкарисида бирон қонунни бузсанг, жазосини ўзинг якка тортасан, бу ерда [фронтда] қонунни бузсанг, жазосига бошқаларни ҳам шерик қиласан. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

Ушбу қонун қабул қилингандан буён ноҳукумат ташкилотлар тўғрисидаги қонунчилик жадал суръатлар билан ривожланди. — Газетадан

3. Бажарилиши шарт, мажбурий бўлган, одат, қоида тусига кирган иш-амал, талаб, топшириқ ва шу кабилар

Отасининг сўзи — унинг учун қонун.

Аҳмад бу ерда меҳмон ҳисобланарди. Меҳмоннинг раъйи эса мезбон учун қонун — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Унинг ҳар бир гапи қонун. Тур деса, Сотбой туради, ўтир деса, ўтиради. — Муштум

Жамоа аъзолари учун барча иш жараёнларини сидқидилдан бажариш қонун бўлиб қолган. — Газетадан

4. Бир динда қабул қилинган ахлоқ ва расм-русум қоидалари тизими.

Шариат қонуни.

от Ишқ, муҳаббат ёʻлида девона бўлган кимса; савдойи.

Бу девона шаҳарнинг катта-кичигидан ўзига ихлосмандлар орттирган бир мажнун эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

сфт. Кўнгли тўлган, қаноатланган, хурсанд, миннатдор.

Қутидор ҳар куни Юсуфбек ҳожининг мухлисларидан бирининг уйида меҳмон ва ҳожининг суҳбатидан мамнун эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Эргаш мамнун жилмайиб, Соттининг елкасига қўлини ташлади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Қонунга мувофиқ, қонуний равишда, қонун бўйича, қонун ёʻли билан.

Унинг ҳар бир раъйига Нормуҳаммад қушбеги қонунан мажбур бўлмаса-да, маънан бир мажбурият ҳис этар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

сфт. 1. Қонун билан белгиланган, қонунда кўрсатилган; қонун билан тасдиқланган.

Қонуний ҳуқуқ. Завод Ғиёсиддин тилмочнинг номига ўтган, оқсоқолнинг унда энди қонуний ҳаққи ёʻқ эди. — С. Аҳмад, Ҳукм

2. Шундай бўлиши шарт бўлган, талаб этиладиган.

Қаюмхон, гўё шундай бўлиши қонунийдек, сира тортинмай, тўрга чиқди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

3. Ўз-ўзидан келиб чиқадиган, содир бўлиши муқаррар бўлган; табиий.

Қонуний савол. Қонуний эътироз.