sft. 1. Kimligi, nimaligi yoki nima boʻlishi aniq emas; noaniq, nomaʼlum.
Notayin shaxs. Notayin ish.
Hovlidagi keksa tutga chiroq shuʼlasi tushib, unda notayin bir koʻlanka kezar, ichkaridan shirt-shirt etgan tovush eshitilar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. Ishonib boʻlmaydigan, tayini, subuti yoʻq; betayin.
E Uning oʻzi shundaqa notayin, yuzsiz odam! — A. Qahhor, Sarob
3. Aniq-ravshan emas, dudmol, mujmal.
Notayin gap.