sft. 1. Hol-qudrati yoʻq; zaif, nimjon, nogiron.
Notavon kampir.
2. Koʻchma Nochor, bechora.
[Gulbahor:] Men gʻurbat tortib, bagʻri ezilgan bir notavonman, rahm qiling! — Hamza, Boy ila xizmatchi
- Notavon koʻngil yoki notavon koʻngilga qoʻtir jomashov Oʻziga munosibidan koʻra yuqoriroqni, yaxshiroqni istab qolgan yoki oʻziga nomunosib ish qilgan kishiga nisbatan aytiladigan ibora. — E-he, notavon koʻnglim qursin, shunday qahramon yigit turganda, mening Shokirvoyimni boshiga boshvoq qilarmidi, — dedi Zokir ota. — A. Muhiddin, Zeboning sevgisiBilgan u dedi, bilmagan bu. Hatto ogʻziga kuchi yetmagan baʼzi birovlar Notavon koʻngilga qoʻtir jomashov, deb luqma tashlashardi. — S. Siyoyev, Rayhon