Qidiruv

ot Or-nomusli boʻlish holati.

ot 1. Kishining oʻz obroʻyini ulugʻlash va ardoqlash his-tuygʻusi; oriyat, diyonat, vijdon.

Nomusini yerga bukmoq. Nomus va gʻayrati bor odam mehnatdan qoʻrqmaydi. Nodon bilan yurma, Nomusingni bukma. — Maqol

2. Xijolat tortish his-tuygʻusi; uyat-andisha, sharm, hayo, or.

Nomusga qoʻymoq.

[Jamila:] Hayo benomusda boʻlmaydi! Hayosizda nomus boʻlmaydi. — Hamza, Boy ila xizmatchi

Nomus! Nomus er kishini oʻldiradi-ya! — Shuhrat, Shinelli yillar

[Hayitjon:] Otasi bechora boʻlsa, qancha vaqt el-xalqdan nomus qilganidan, allaqanday shaharlarga badargʻa boʻlib, yaqinda keldi. — Hamza, Paranji sirlari

3. Qiz pokligi, bokiralik, iffat, qizlik.

Baxtsiz onalarning koʻz yoshlari, bolalarning, qizlarning tahqirlangan nomusi uchun soʻnggi nafasgacha kurashing. Oʻlim, tiz choʻkish yoʻq! — Oybek, Quyosh qoraymas

Agar it tegmagan boʻlsa, pokman, nomusim joyida desang, kel, beri kel. — M. Mansurov, Yombi

sft. 1. Oriyati, diyonati, vijdoni bor; oriyatli, vijdonli.

Nomusli, mehnatkash yigit topilsa, qizni tezroq.uza-tishga qaror qilganini, bu xususda kampirning fikrini bilmoqchi ekanini aytdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Uyati bor, uyat-andishani biladigan; sharmli, hayoli.

Otam Toshkentda ekan chogʻ-da bu gapni aytishga uyalgan emishsiz goʻyo buning ila nomusli boʻlib koʻrinmoqchisiz shekilli? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

ot ayn. Or-nomus.

Baland-baland togʻning qori boʻladi, Mard yigitning nomus-ori boʻladi. — Fozil shoir

Qiz bola nozik gul, u oʻz qadr-qimmatini biladigan, nomus-orli boʻlishi kerak-da, axir. — Gazetadan

sft. 1. Oriyati, diyonati, vijdoni yoʻq; oriyatsiz, vijdonsiz.

Nomussiz yurmakdan nomusli oʻlmak afzal. — Maqol

2. Uyati yoʻq, uyat-andishani bilmaydigan; sharmsiz, behayo.

[Yusufjon:] Nimaga sen xolangga, biz beramiz degan kishiga tegmayman, deb emishsan? Qanday beting boʻldi, nomussiz! — Hamza, Paranji sirlari

ot ayn. Nomus 3.

Zulfizar uning oʻn gulidan bir guli ham ochilmadi. Yoshligi, nomus-iffati, umid-armonlari barbod boʻldi. — K. Yashin, Hamza