от 1. Ғам-алам, ҳасрат ифодаловчи аянчли овоз; афғон, фиғон, фарёд.
Инграб, ўксиб қолган онасиз Кўкка, ерга сиғмас ноласи. — Ҳ. Пўлат
Ғуломжон руҳий азоб оташида қовурилиб, хўрлик жон-жонидан ўтиб кетган кезларида ўзини тутолмай нола қиларди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
2. Ёлвориш, ўтиниш, илтижо ифодаловчи овоз, мунгли товуш.
[Миркарим] Кеча-кундуз худога ибодат ва нола қилиб, пачава бўлган ўз ишининг ўнгланишини ва тотли ўтмишнинг қайтарилишини сўрарди. — П. Турсун, Ўқитувчи
3. кўчма Қушлар сайраши ёки мусиқа асбобларидан тарқалган овоз.
Дутор ноласи.
Девор орқаси Соҳиб қорининг анорзори. Ҳаммаёқ жимжит, фақат онда-сонда булбуллар ноласи эшитилади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Найнинг сеҳрли ноласи бутун дала бўйлаб акс садо берди. — Газетадан
4. Мусиқа безакларидан бири; ашула айтганда, бирор сўз ёки сўз бўғинида овозни чўзиб, тебратиб хониш қилиш.