сфт. 1. Унча мос, мувофиқ эмас; қўл келмайдиган, номувофиқ, яроқсиз.
Нобоп жой. Нобоп ер.
Айрим қишлоқ кутубхоналари нобоп ва кўримсиз хоналарга жойлашган. — Газетадан
2. Унчалик шай эмас, бузуқ.
— Деҳқон ака, эҳтиёт бўлинг, аравангиз нобоп — бошини чайқаб гапирди Ёʻлчи. — Ойбек, Танланган асарлар
Нобоп ёʻлнинг, нобоп машинанинг заҳматидан Темиржоннинг бутун суяклари зирқираб оғрир, қулоқлари шанғилларди. — Ж. Абдуллахонов, Орият
3. Хулқ-атвори, юриш-туриши ёмон, ярамас.
Нобоп одам
Ёʻқ, у бола кўп нобоп чиқди, шариатга шак келтирадир. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
4. Нотинч, ноқулай.
Бир оз жимликдан сўнг Равшан гапира бошлади: — Бўри ака, замон нобоп, деб тунов кун Абдураҳмон ака айтган гаплар қулоғим остидан ҳали-ҳали сира нари кетмайди. Атрофга қараб, одамни ваҳм босади. — С. Кароматов, Бир томчи қон