Qidiruv

ot 1. Oʻzini tanitmaslik yoki himoya qilish uchun yuzga tutiladigan, kiyiladigan narsa; maska.

Karnaval niqobi.

Ungur qaziyotgan boyoqishlarning yuzlari chaqmoqdan yara, gʻurra boʻlib ketibdi, shuni tutib olib ishlashsin, deb qildim, — dedi Qudrat, temir niqobni chollarga uzatib. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Ey mohtob, ochgil niqob, Karnavalda yangrar soz. — T. Toʻla

2. Maxsus tikilgan jild, qoplama.

Uch derazali katta kabinet, baland suyanchiqli stullarga, yumshoq kreslolarga oq niqob yopilgan. — P. Qodirov, Uch yulduz

3. koʻchma Haqiqatni, haqiqiy hol, qiyofa va shu kabilarni pardalovchi, yashiruvchi narsa, vosita.

Niqobini olmoq.

Ha, uzoq yillar mobaynida [Erkinning otasi] bolshevik niqobida yurgan. — T. Malik, Iblis devori

[Mutavalli] Yuzidagi gʻazab va norozilik alomatlarini joʻrttaga yoʻqotib, yasama shodlik niqobini kiyib olibdi. — S. Ayniy, Esdaliklar

Bu hol [Homidning] sirini ochar, yuzidagi niqobini olishga, raqiblar ila yuzma-yuz kelishga majbur etar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

sft. Niqobi bor, niqob kiygan, niqoblangan.

ot ayn. Niqobli.

sft. Niqob kiymagan, yuzi ochiq.

fl. 1. Niqob tutib, tanib, bilib boʻlmaydigan, koʻrinmaydigan qilmoq.

Suvonjon qopqonni inning shunday oldiginasiga, tulki boshini chiqarishi bilan bir parcha goʻshtni koʻradigan qilib oʻrnatdi. Oʻt-choʻp bilan niqobladi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. harb. Qoʻshinlarni, harbiy obyektlarni dushmandan berkitish, oʻz harbiy kuchlari, ularning tarkibi, joylashish oʻrni haqida dushmanni chalgʻitish boʻyicha chora-tadbirlar koʻrmoq.

3. koʻchma Yashirmoq, pardalamoq.

Chet ellik baʼzi arboblar keyingi vaqtlarda zoʻr berib hiyla-nayrang ishlatmoqdalar, oʻz maqsadlarini va niyatlarini niqoblamoqdalar. — Gazetadan

fl. Niqoblamoq feʼlining majhul nisbati.

Niqoblangan dushman,

Yoʻlda harbiy yuk va askar ortgan mashinalarning keti qariyb uzilmas edi. Ularning hammasi shoxlar bilan juda mohirona niqoblangan. — Oybek, Quyosh qoraymas