сфт.
1.
Бирор нарса таркибидаги ёки унга шимилган, сингиган сув.
Нам емоқ,. Нам тортмоқ. Ернинг нами қочибди. Тупроқдаги намни сақлаш чоралари.
2.
Сув; суюқлик.
Нам кўрмайин, қақраб бу чўллар Асрларни кутиб олганлар. — \. Олимжон
Бодринг — иссиқсевар, ёруғсевар ва намга талабчан ўсимлик. — Фан ва турмуш
3.
сфт.
Сув шимган; ҳўл.
Нам рўмол.
Оёқ остидаги нам тупроқдан инсон учун жуда яқин, қон-қариндошлик иси димоққа уриларди. — С. Анорбоев, Оқсой
Раҳимберди нам кўзларини артиб: — илғаганим ёʻқ, ўғлим, — деб жавоб берди. — Х. Тўхтабоев, Шонли авлод
- Нам юқтирмас Унча-мунча нарсага парво қилмайдиган, бетаъсир (одам).