от 1. айн. Акула, кит.
— Заминдорларга қарам бўлгандан кўра, наҳанг оғзига бош суққан яхши, — деди Абдулқодир уҳ тортиб. — Ойбек, Нур қидириб
Дарахтлар қоплаган бу оролча бениҳоя дилбар, қирғоқнинг яқинида наҳанглар сузиб юрармиш. — З. Акрамов, Ҳиндистон лавҳалари
наҳанг, сен лаққа Раислик муҳринг билан бирга ютиб юборади. — И. Раҳим, Ихлос
Нафси наҳанг Ашуров ҳаш-паш дегунча колхознинг жуда кўп пулини кам-кўстига сарфлаб юборди. — Газетадан
2. кўчма Ўта юлғич; ўзлаштирувчи. У
[Анорхон] наҳанг, сен лаққа Раислик муҳринг билан бирга ютиб юборади. — И. Раҳим, Ихлос
Нафси наҳанг Ашуров ҳаш-паш дегунча колхознинг жуда кўп пулини кам-кўстига сарфлаб юборди. — Газетадан
3. айн . балиқ йили.