sft. 1. 1 Goʻzal va nozik, latif.
Nafis gazlama.
Shamol nafis yaproqlarni uzadi, havoda, erkinlikda birpasgina ular bilan oʻynashib, erkalab, soʻng yerga tashlaydi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Uning [Kumushning] nafis qora sochlari orqa-oʻngiga toʻzgʻib, ajib bir manzara berdilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Nozik va yoqimli.
Ikkovining koʻzlarida ehtiros chaqmoq chaqar, ulardan goʻyo bahor gullarining nafis hidi anqirdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
3. Badiiy jihatdan juda yuksak, goʻzal va nozik.
Nafis ish.
Shoirning nafis sheʼrlari hozir uning uchun tuzsiz soʻzlar yigʻindisidan boshqa bir narsa ham emas edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
4. esk. ayn. Badiiy.
Oʻrtoq Baqoyev oʻylab turib soʻradi: — Nafis adabiyot darsini sizlarga kim beradi? — A. Qahhor, Adabiyot muallimi