ot 1. u* — taqqoslash; tenglashtirish; tartibli boshqarish) 1 Jismlarning qarama-qarshi yoʻnalgan teng kuchlar taʼsiridagi tinch, turgʻun holati.
Turkun muvozanat (fiz.). Muvozanat saqlamoq
2. koʻchma Qarama-qarshi kuchlarning, hodisalarning tenglashuvi, uygʻunlashuvi tufayli sodir boʻladigan nisbiy turgʻunlik, osoyishtalik.
Siyosiy kuchlar muvozanati.
Ahmad Sobirni isyonkor, hayotdagi bir xillikka turgʻun muvozanatga qarshi kurashchi sifatida tasavvur qilgandi. — F. Musajonov, Himmat
3. Kishi qaddining toʻgʻri (meʼyoriy) turish holati, shunday holatni tutish imkoni.
Ot qattiq kishnab, sapchidi. Yigitali muvozanatni saqlay olmay, yonboshiga gup etib yiqildi. — T. Malik, Ajab dunyo
Boʻgʻin-boʻgʻinlari lovullab yonmoqda. Muvozanatini ham tutib qolishga qurbi yetmayotir. — J. Abdullaxonov, Toʻfon