«мурувватли» бўйича 16 та натижа
сфт. Мурувват қилувчи, саховатли, ҳимматли.
Она қачонлардир, насиб қилса, бу сахий, одамгарчиликни биладиган мурувватли кишига бир яхшилик қилишни дилига тугиб қўйди. — С. Аҳмад, Чўл шамоллари
от Одамгарчилик юзасидан қилинган яхшилик; саховат, ҳиммат.
Шоқосим бу нарсани бир мурувват каби, севина-севина қабул қилди. — Ойбек, Танланган асарлар
Бироқ, биров бировга мурувват қилишдан ожиз бўлган ўша замонда Ҳамро ота ва унинг аёлига ўхшаш инсофли одамлар ҳам бор эдилар. — Н. Сафаров, Катта карвон ёʻлда
сфт. Муруввати ёʻқ, мурувватни билмайдиган, ҳиммациз.
Муруввациз киши,
Лекин муруввациз, оқибациз раислар, директорлар ҳам ёʻқ эмас. — М. Мансуров, Ҳамманинг бурчи
н inhumanity, brutality, cruelty
хушфе'л, муҳтарам; мурувватли; гракиоус ме! вой худойим!
олийжаноблик, ҳиммат магнанимоус [мæг'нæнɪмəс] мурувватли, ҳурматли'
1) олийжаноб, мурувватли, олийҳиммат, ҳимматли 2) самимий, оқ ко'нгилли, оқко'нгил
['м3:сɪф(ə)л, -фул] меҳрибон, раҳмдил, мурувватли меркифуллесс раҳмсиз, бе- раҳрн, шафқациз,
1) марҳаматли, меҳрибон; мурувватли, ҳимматли, олийжаноб 2) унумли, баракали, ижобий, фойдали 3) тиб. хавфсиз
1) мурувват, ҳиммат 2) саҳийлик, қо'ли очиқлик; генероус ['дʒен(ə)рəс] 1) саҳий, қо'ли очиқ 2) мурувватли, карами кенг
