сфт. 1. айн. Тарбиячи.
Раҳматилла Обидий интернатга муаллим ва мураббий бўлди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Мураббий — бола қалбида ниш ура бошлаган умид ғунчаларининг меҳрибон соҳибидир. — Р. Усмонов, Одобнома
2. Иш-фаолиятда раҳбарлик, раҳнамолик қилувчи; устоз, раҳнамо.
Алишер Навоий вафот этган эди. Бобур ўзига улуғ бир мураббий топдим, деб суюниб юрганда, ўгай тақдир уни бу мададкоридан ҳам жудо қилган эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Хосиятхон фақат Назиранинг устозигина эмас, қанчадан-қанча қиз-жувонларнинг мураббийси. — Ё. Шукуров, Марғилон гўзали
3. Спортнинг муайян тури бўйича якка ва жамоавий тарзда машқлар қилдириш орқали муайян кўникмаларга ўргатувчи, тегишли соҳадаги малака-маҳоратни ўстирувчи устоз; тренер.
Мураббийнинг сўзларига кўра, келишув ЖАР (Жанубий Африка Республикаси) футболи мутасаддилари Бразилияга келганда амалга ошади. — Газетадан