sft. 1. Vujudga kelishi, yuz berishi, amalga oshishi aniq boʻlgan, shubhasiz, turgan gap.
Ahmad ichida oʻzini koyidi nega shoshding, axir shunday javob olishing muqarrar edi-ku. — F. Musajonov, Himmat
Ish shu xilda borsa, kayfiyat shu boʻlsa, hademay kapsanchilardan bironta ham yakkaxoʻjalik qolmasligi muqarrar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. Qaror topgan, turgʻun holga kelgan; tayinli.
Muqarrar tartib. Muqarrar qilmoq.