ot 1. Adabiy-badiiy, ilmiy, musiqiy asarlar va boshqalarning boshlanish qismi; kirish, debocha.
Kitobning muqaddimasi, Muqaddima bermoq.
Bu xil muqoyasaga Istambulda nashr etilgan Fuzuliy devoniga yozilgan muqaddimani misol qilib koʻrsatish mumkin. — OʻTA
2. Gap va nutqda asosiy maqsadga koʻchishdan oldin aytilgan soʻzlar, gapning daromadi.
Boʻtaboy qisqacha bir muqaddimadan keyin majlisni ochib, binokorlik brigadasining boshligʻi Toʻlaganga soʻz berdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Mehmon gapning muqaddimasini yaxshigina boshlagan, endi biror yoʻl topib, asli muddaoga oʻtishi kerak edi. — S. Ayniy, Doxunda
3. Biror ishning boshi, dastlabki bosqichi, debochasi.
Kumushning erdan chiqqan xabarini Kumushning oʻzidan ham ilgari tushungan va Otabekdan ham ilgari sezgan Homidning sovchisi boshqa sovchilarning muqaddimasi edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar