от 1. дин. Исломдаги фарз намозлардан ташқари, ихтиёрий равишда ўқиладиган намозлар.
Ҳар қандай диндорнинг худога ихтиёрий илтижо ва ибодат қилиши ҳам муножот ҳисобланади.
Қишнинг кўп вақтлари кечалари қиблага қараб, тиз букиб ўтириб, худога йиғлаш ва муножот қилиш билан ўтар эди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
Афанди ёмғирда ивиган бир иморатнинг орасида худодан давлат сўраб муножот қилаётган эди, чор девордан бир ғишт тушиб, унинг боши ёрилди. — Латифалар
Айрилиқдан тинмайин дод айлайин, Ёлбориб, ҳаққа муножот айлайин. — Ойсулув
2. ад. Шарқ мумтоз адабиётининг анъанавий унсурларидан бири. Одатда, муножотда нажот умиди, илтижо ва тавбалар тангрига оташин мурожаат шаклида ифодаланади.
3. Йирик шаклдаги ўзбек мумтоз чолғу куйлари туркуми (уч асосий қисмдан иборат).
Домла музиканинг хумориси тутар экан, Муножот билан Қари навони эшитмаган куним, бамисоли халтасини ёʻқотган девонаман, деган экан. — П. Турсун, Ўқитувчи,
4. Муножот (хотин-қизлар исми).