fl. 1. Qoqilib yoki muvozanatni yoʻqotib, oldinga silkinmoq, tashlamoq.
Kanal qirgʻogʻidagi chang bosgan oʻtlar ustida erinchoqlik bilan borayotgan ot birdan munkib ketdi-yu, ikki oldingi oyogʻi bilan choʻkkalab qoldi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Qudrat qoʻlidagi suvli chelak bilan munkidi, lekin yiqilmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t. o.
2. koʻchma Notoʻgʻri yoʻlga kirmoq, toʻgʻri yoʻldan ozmoq, toymoq, qoqilmoq.
Gʻaflatga munkimoq.
Uning iqbol chirogʻi mana shu munkishida qoʻlidan tushib, chilparchin boʻlmasmikan? — S. Anorboyev, Oqsoy