Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 5 словарях
sft. 1. kt. Nur bilan yoritilgan, nurga toʻlgan; ravshan, yorqin.
Saxiy yoz quyoshi olamga nur taratadi, qabriston ham koʻm-koʻk, munavvar. — Gazetadan
Odamzodning quyoshi, Munavvar hayot boshi Boshlanur shu xonadan, Doim uygʻoq onadan. — G. Joʻrayeva, Iqbol
2. Munavvar (erkaklar va xotin-qizlar ismi).
- Munavvar qilmoq (yoki etmoq) Nurli, charogʻon qilmoq; yoritmoq. Quyosh ufqdan qanchalik yuqori koʻtarilsa, olamni shunchalik munavvar qiladi. — H. Gʻulom, Quyosh monand haqiqatXonani quyosh nuri munavvar etib turganiga qaramay, Rumiya chiroqni yoqdi. — S. Karomatov, Soʻnggi barxan