сфт. 1. Уйқу босган, мудраган ҳолатли (
Мудроқ кўзлар.
Ўша чироқ атрофида жим Уни кутар хотини мудроқ. — Х. Даврон
— Ҳа, бир-бир торцак, маза бўларди, — деди ҳорғин, мудроқ кўзли бошқа бири. — Ойбек, Қуёш қораймас
2. кўчма Ҳаракациз, тинч, ухлаган ҳолатли (нарсалар ҳақида.
Қиш бўйи қору ёмғир сувига тўйиб, қорайиб қолган ер мудроқ бир кайфиятда оғир-оғир хўрсинаётганга ўхшайди. — Ў. Ҳошимов, Нур борки, соя бор
Наманганнинг азамат чинорлари мудроқ уйқуда. — С. Сиёев, Эркаклар эртаги
Булдозер асрий мудроқ чўлни уйғотиб, унинг кўксига панжа солди. — Ўзбекистон қўриқлари
3. от Уйқу босиб мудраган ҳолат.
Махдумнинг мудроғи қочиб, кўзлари катта очилди. — Ҳ. Ғулом, Машъал.
- Мудроқ босмоқ Мудроқ ҳолат қўзғалмоқ, кучаймоқ. Аҳмаднинг қовоқлари оғирлашиб, мудроқ босди. У иккала оёғини узатиб, ўзини уйқу ихтиёрига топширди. — Ф. Мусажонов, ҲимматТўғонбек дам мудроқ босиб, дам сергакланиб ётар эди. — Ойбек, Навоий