sft. 1. Uyqu bosgan, mudragan holatli (
Mudroq koʻzlar.
Oʻsha chiroq atrofida jim Uni kutar xotini mudroq. — X. Davron
— Ha, bir-bir tortsak, maza boʻlardi, — dedi horgʻin, mudroq koʻzli boshqa biri. — Oybek, Quyosh qoraymas
2. koʻchma Harakatsiz, tinch, uxlagan holatli (narsalar haqida.
Qish boʻyi qoru yomgʻir suviga toʻyib, qorayib qolgan yer mudroq bir kayfiyatda ogʻir-ogʻir xoʻrsinayotganga oʻxshaydi. — Oʻ. Hoshimov, Nur borki, soya bor
Namanganning azamat chinorlari mudroq uyquda. — S. Siyoyev, Erkaklar ertagi
Buldozer asriy mudroq choʻlni uygʻotib, uning koʻksiga panja soldi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
3. ot Uyqu bosib mudragan holat.
Maxdumning mudrogʻi qochib, koʻzlari katta ochildi. — H. Gʻulom, Mashʼal.
- Mudroq bosmoq Mudroq holat qoʻzgʻalmoq, kuchaymoq. Ahmadning qovoqlari ogʻirlashib, mudroq bosdi. U ikkala oyogʻini uzatib, oʻzini uyqu ixtiyoriga topshirdi. — F. Musajonov, HimmatToʻgʻonbek dam mudroq bosib, dam sergaklanib yotar edi. — Oybek, Navoiy