1. Biror illat, kasallik yoki koʻngilsiz voqeaga duchor boʻlgan, uchragan; giriftor.
[Guli] Nechun tugʻding meni baxti qaroni? Baloga mubtalo motamsaroni? Uygʻun va I. — Sulton, Alisher Navoiy
Bidʼatga botgan mubtalolarni koʻrolmasman. — Mushtum
2. Maftun, shaydo, oshiq.
Mubtaloman pariroʻga, koʻzi bir mast ohuga. — Ya. Mamatxonov
Yor vaslidan topolmas Erkin diliga taskin. Afsus demakdan oʻzga u mubtalo na qilsin. — E. Vohidov
- Mubtalo boʻlmoq 1. Giriftor boʻlmoq, duchor boʻlmoq, uchramoq. Chamamda, oʻrtoq Xoʻjabekov fosh qilish kasaliga mubtalo boʻlgan koʻrinadi. — S. Anorboyev, Oqsoy;Lola yangligʻ orazingni men koʻrib tasvirda, Mubtalo boʻlmoqligʻim yoz-mish ekan taqdirda. — Hamza
- Mubtalo qilmoq (yoki etmoq, aylamoq) 1. Giriftor qilmoq, duchor qilmoq, uchratmoq. [Otabekning] Umrining eng qimmatli kunlarini ogʻulagan, ikki yil boʻyi davosiz dardga mubtalo qilgan oʻz onasi emasmidi? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar