sft. Mubolagʻa qilinmagan, orttirilmagan, boʻrttirilmagan.
Mubolagʻasiz gap. Mubolagʻasiz gapirmoq.
Hech mubolagʻasiz aytish mumkinki sugʻorishni toʻgʻri tashkil etish moʻl hosil olishning hal qiluvchi omili boʻladi. — Gazetadan.
По запросу «mubolagʻasiz» — результатов: 6
sft. Mubolagʻa qilinmagan, orttirilmagan, boʻrttirilmagan.
Mubolagʻasiz gap. Mubolagʻasiz gapirmoq.
Hech mubolagʻasiz aytish mumkinki sugʻorishni toʻgʻri tashkil etish moʻl hosil olishning hal qiluvchi omili boʻladi. — Gazetadan.
ot 1. ad. Tasvirlanayotgan yoki taʼriflanayotgan kimsa, narsa, hodisa va shu kabilarni oʻquvchilarga yaqqol, taʼsirli qilib yetkazish uchun ularning sifat -larini orttirib, boʻrttirib koʻrsatish; shu maqsadda ishlatilgan soʻz, ibora; giperbola.
Oʻzbek mumtoz adabiyoti mubolagʻalarga boy.
[Anvar:] Agar menga hurmat lozim boʻlsa, mubolagʻa bilan emas, yana takror aytaman, bir qarindoshingiz qatorida takallufsiz muomala qilish bilan boʻlsin. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
2. Umuman, boʻrttirish, oshirib yuborish; lof.
Mubolagʻa qilmoq.
Endi guzar va yigʻinlarda mulla Obidning kuchi haqida mubolagʻa boshlaydilar. — A. Qodiriy, Obid ketmon
Anvar javobni oʻqib zavqlandi: — Ofarin, Raʼno, lekin birovning ustida ortiqcharoq mubolagʻa qilibsan. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
sft. 1. ad. Mubolagʻadan iborat boʻlgan, mubolagʻaga boy.
Mubolagʻali tasvir.
2. Boʻrttirib, oshirib yuborilgan; lof urilgan.
Men u vaqtlarda otam naql qilgan bu voqeaning yasama va haddan ortiq mubolagʻali ekanini sezmay, eshitganimga ishongan edim. — S. Ayniy, Esdaliklar.
ot Mubolagʻa qiluvchi, mubolagʻa bilan gapiruvchi.
Bir sergapga, bir mubolagʻachiga ehtiyot boʻlish kerak. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
mubolagʻasiz, yumshoq qilib aytganda
[liːst] (little 1 va 2 ning orttirma daraja shakli) 1. a eng kam, eng oz, eng kichik; <>at least hech boʻlmaganda, aqalli; to say the least of it mubolagʻasiz, yumshoq qi