ot 1. Havoda, biror narsaga tegmay, osilmay turib qolgan.
Hozirgina don ortib oʻtgan mashina orqasidan koʻtarilgan chang havoda muallaq turib qoldi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
Bir bechora soʻfiturgʻay, tabiat kashf etgan oʻxshashliklarning farqiga yetmayotganday, havoda muallaq turib vijirlaydi. — N. Fozilov, Oqim
2. Na u yoqli, na bu yoqli boʻlmagan, arosat holda(gi); arosat.
Bu hammasi hayotning eng nozik, eng muhim tomonlari edi va hammasi muallaq bir ahvolda yotardi. — P. Qodirov, Uch ildiz.
U qayoqqa yon bosishni bilmay, qoq oʻrtada muallaq boʻlib qoldi. — A. Ubaydullayev, Hayot oqimi.
- Muallaq oshmoq Sakrab havoda oyoqni bosh tomondan oshirib, yana yerga oyoq bilan tushmoq, umbaloq oshmoq. Birovi yiqildi muallaq oshib. — Gulixiromon