Қидирув

от 1. Яқин ёки мўтабар кишининг ўлими туфайли юзага келган қайғули ҳолат; азадорлик ва шу муносабат билан боғлиқ бўлган маърака, таъзия, расм-русмлар (қора кийиш, байрам қилмаслик ва шу кабилар).

Мотам байроғи. Мотам либоси. Мотам мажлиси. Мотам марши,

Акасининг дарди билан тўлган қалби учун, яқиндагина ўлган онасининг мотами ўз кескинлигини бир даража ёʻқотган эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Ҳамза ўлдирилган. Шоҳимардонда мотам эди. — Н. Сафаров, Оловли излар

Музаффар зотларга мотам ножоиз, Уларнинг ҳаққидир фақат ифтихор. — А. Орипов

2. кўчма Қаттиқ ташвиш, қайғу-аламли ҳолат.

Қайнатанинг Гулнорга ушаниш нияти улар учун катта мотам бўлди. — Ойбек, Танланган асарлар

Шахмат ўйинида шоҳнинг рақиб донаси ҳужумидан ҳимоя тополмай қолган ютқизиқ ҳолати.

[Мунажжим: дона суриб] Кишт! Мот! — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий

сфт. 1. Мотамга тегишли, мотамга алоқадор.

Мотамли кунлар.

Ер чизиб гулхайрилар, Мотамли тўнин кийган замон. — Ғ. Ғулом

2. Мотам тутувчи, азадор.

Аччиқроқ бир сўз айтиб, аламдан чиққим келди-ю, мотамли уй бўлганидан ўзимни босдим. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

от айн. Мотамли 2.

Марҳум қабрга қўйилгач, мотамдорларнинг алам-армони хиёл совиши шундан экан. — Х. Султонов, Онамнинг юрти

сфт. поетайн. Мотамли.

Саломатнинг ранги сарғайган, гўё энг яқин кишисини қабрга қўйиб келаётгандек мотамсаро бир қиёфада эди. — С. Аҳмад, Ҳукм

Шу пайт ҳовлига мотамсаро либосдаги пучуқ қиз кириб келди. Э. Усмонов, Ёл-қин. — Хотира майдонида

мотамсаро она ҳайкали, бу ерда — бахтиёр она сиймоси. Ҳар икки ҳолатда, икки улуғ рамзда улуғ ҳикматлар яширин. — Шарқ юлдузи

1. чанг заррачаси, гард

2. кичкина доғ, доғча