sft. 1. kt. 1 ayn. oʻxshash.
Oʻlkamiz jannatga monand. — Gʻ. Gʻulom
Misoli yoʻq latofatda muloyim gul badanlarda, Takallum qilsalar monandi yoʻq shirin suxanlarda. — Habibiy
2. Mos, muvofiq.
Brigada aʼzolaridan yana biri ismi jismiga monand Barno Hojiyevadir. — F. Nurullayev, Boʻz yigit
Orif otaning oʻzini yosh yigitlardek tutib, gapga monand muqom qilishlaridan kulishardi. — R. Fayziy, Hazrati inson
3. {b.k. s. bilan) koʻm. vzf. Oʻxshatish, qiyos bildiradi; kabi, oʻxshab.
Qotillik ham qilay mayli Otello monand. — A. Oripov, Yillar armoni
Biri yulduz monand, biri oy monand, Kelur ustozlarim chaqnab, yaraqlab. — Mirtemir, Oʻylar